De pianist Pierre-Laurent Aimard is gespecialiseerd in modern en hedendaags repertoire. Met zijn opnames van pianoconcerten van Beethoven, Dvorák en Mozart heeft zich ook bewezen in het klassieke en romantische repertoire. Hier neemt hij de Études symphoniques van Schumann onder handen. Het is meteen duidelijk dat er geen echte romanticus aan het werk is, maar wel een groot pianist. Aimard speelt de stukken schijnbaar moeiteloos. Schijnbaar, want wie goed luistert hoort aan zijn zuchten dat het ook hem soms inspanning kost. Aimard schept eenheid in de etudes en variaties; de verschillende stukken lopen bijna naadloos in elkaar over. De variaties heeft Aimard zelf tussen de etudes geplaatst. Schumann had deze wel gecomponeerd, maar nooit bij de etudes gepubliceerd. Ze passen wonderwel bij elkaar. Ook bij het welbekende ‘Carnaval’ kan Aimard het niet laten zijn eigen draai aan de muziek te geven. Hij zoekt de grenzen op van de voorgeschreven tempi, laat sommige delen bijna met elkaar versmelten en geeft zijn eigen interpretatie van de ‘sfinxen’; een notatie van het thematische materiaal van het werk die Schumann eigenlijk alleen bedoelde voor de ogen van de pianist. Serieuze muziek met een knipoog. <b>Heleen van den Bos</b>

Robert Schumann

---

Carnaval, Études symphoniques

---

Aimard, Pierre-Laurent.

---

Warner Classics 256463426-2

---