Carmen en Gardiner… Wie had dat vroeger voor mogelijk gehouden? En toch is het logisch, want met de voorstelling uit 2009 keerde de opera terug naar het theater van de première, de Parijse Opéra Comique, en er werd gespeeld op instrumenten uit die tijd. De (geniale!) regie is voornamelijk gefocust op de personages, de enscenering is zeer illustratief en het libretto wordt op de voet gevolgd. Het is realistisch, mooi en spannend. Het eenheidsdecor wordt aan iedere scène aangepast, waardoor je je op al die verschillende locaties waant. De stemmen zijn aan de kleine kant, maar dat zal geen probleem zijn geweest in de Opéra Comique en al helemaal niet op dvd. Richards is niet de beste José ooit, maar zijn invulling van de rol is fenomenaal. Hij begint als een aardige en zeer aaibare vreemdeling en eindigt als een soort Jezus, maar dan met de waanzin in zijn ogen. Jammer genoeg heeft Cavallier (Escamillo) onvoldoende sexappeal voor een macho toreador, maar hij compenseert veel met zijn mooie zang. Antonacci is tegenwoordig een van de beste Carmens. Mooi, sexy, uitdagend en nergens vulgair. Haar diepe, warme stem kent alle kleuren van de regenboog. Gardiner heeft er duidelijk zin in, de tempi zijn soms duizelingwekkend.
Basia Jaworski

Georges Bizet

---

Carmen

---

Anna Caterina Antonacci, Andrew Richards, Anne-Catherine Gillet, Nicolas Cavallier, The Monteverdi Choir, Orchestre Révolutionnaire et Romantique o.l.v. Sir John Eliot Gardiner.
regie: Adrian Noble

---

FRA Musica FRA 004

---