Britten: Serenade for tenor, horn and strings; Nocturne / Finzi: Dies Natalis

Het moest er natuurlijk een keer van komen. Een zichzelf respecterende Britse tenor met een internationale carrière maakt een opname van Brittens Serenade en Nocturne: Peter Pears, Robert Tear, Philip Langridge, Anthony Rolfe-Johnson, John Mark Ainsley, Ian Bostridge… In zekere zin heeft Mark Padmore er nog lang mee gewacht, maar hier is dan toch zijn interpretatie. Jacqueline Shave en het Britten Sinfonia geven een mooie transparante begeleiding, die nergens te scherp wordt en ook niet te bestudeerd of te romantisch: er hangt een spannend spontane sfeer rond de uitvoering, die versterkt wordt door een mooi heldere opname. Mark Padmore heeft een prachtige dictie en klinkt lichter dan Langridge of Rolfe-Johnson, maar heeft een kruidiger stem dan Ian Bostridge, aan wie zijn timbre soms doet denken in dit repertoire. Hoornist Stephen Bell is lyrisch en virtuoos in de Serenade. Als aanvuller heeft Padmore gekozen voor Finzi’s Dies Natalis, een cyclus op teksten van Thomas Traherne over de visie van een kind op de wereld. Een mooie keuze, die de stemming van de cd op een aangename manier ombuigt.

Hein van Eekert / KZ 3-2012