De basstem stond in de achttiende-eeuwse opera seria niet hoog in aanzien. De mannelijke hoofdrollen in de opera’s waren weggelegd voor sopranen en alten, i.c. castraatzangers. De bas was hoogstens een wat sukkelige dommerik die in een hele opera maar één of twee korte aria’s te zingen kreeg. Toch was het de uitzondering die de regel bevestigde. Vivaldi liet zijn koningen en keizers namelijk lang niet altijd hoog zingen en schreef formidabele baspartijen met grote sprongen en vooral veel lange noten. Op deze cd is een aantal van die fraaie basmomenten uit Vivaldi’s opera’s bij elkaar gezet. Lorenzo Regazzo toont zich hier zelfs een bas met heldentenorkwaliteiten. Na zo’n hoge noot daalt hij ineens weer helemaal de diepte in, vaak in unisono met de celli en contrabassen van het orkest. In dit geval het sublieme ensemble Concerto Italiano. Het aardige van zo’n selectie aria’s is dat we inzicht krijgen in hoe Vivaldi voor een stemtype schreef. Je hoort bassen nogal eens klagen dat er voor hun stemsoort zo weinig repertoire is waarmee echt te scoren valt, maar een bas die één van de hier vastgelegde Vivaldi-aria’s op een vocalistenconcours net zo overtuigend ten beste geeft als Lorenzo Regazzo hier doet, kan een heel eind komen. Marcel Bijlo

Vivaldi

---

Basaria’s

---

Regazzo, Lorenzo.
Concerto Italiano.
Alessandrini, Rinaldo.

---

Opus 111 30415.

---