ZONDAG 19 MEI 2013
Dé website voor liefhebbers van klassieke muziek .
Op zijn nieuwe cd zingt de bariton Christian Gerhaher liederen met een gemeenschappelijk, algemeen menselijk thema: hopeloze liefde, uitzichtloos verlangen, eenzaamheid. En welk motto is dan passender dan dat van de 'ferne Geliebte'?
Ferne Gel iebte i s het mot to van wat Christian Gerhaher zijn eerste conceptalbum noemt. Die term doet een beetje denken aan pop-elpees van de jaren zeventig, maar is bij nader inzien heel geschikt voor een cd die verbanden wil laten zien. In dit geval tussen de baanbrekende componisten van de Eerste en de Tweede Weense School: de Weense klassieken Joseph Haydn en Ludwig van Beethoven tegenover de al even invloedrijke twintigste- eeuwers Arnold Schönberg en Alban Berg. Heel verschillende componisten uit heel verschillende periodes, maar verbonden met dezelfde stad.
De Duitser Christian Gerhaher behoort tot de belangrijkste baritons van dit moment. Nu Thomas Quasthoff helaas met zingen gestopt is, wedijver t Gerhaher met Matthias Goerne om de positie van beste Duitstalige bariton in het liedgenre. Sommigen beschouwen hem zelfs als denatuurlijke opvolger van Dietrich Fischer- Dieskau, de grootmeester van een vorige generatie. Bij hem volgde hij masterclasses. En inderdaad kun je wel een paar parallellen trekken tussen die twee. Wat ze met elkaar delen is literair inzicht, een grote belangstelling voor een zorgvuldige tekstbehandeling en muzikale intelligentie. En zelfs de welluidendheid van Gerhahers stem en zijn zorgvuldige frasering hebben in de verte wel iets weg van die van Fischer-Dieskau in zijn beste jaren.
Maar een DFD-kloon is deze zanger toch bepaald niet, daarvoor heeft hij te veel eigen karakter en inlevingsvermogen. Hij staat in een lange traditie, maar weet van elke interpretatie toch weer iets nieuws en eigens te maken. Of het nu gaat om opera, oratorium of lied, het lijkt hem allemaal heel natuurlijk af te gaan. Toch staat de gave soepelheid van de stem de emotie en diepgang niet in de weg, integendeel. En hij heeft het geluk een duo te vormen met de fantastische pianist Gerold Huber, die het subtiele gevoel voor dosering en nuance helemaal met hem deelt. En over uitzichtloos verlangen en ferne Geliebte gesproken: ze legden al eerder Schuberts grote liedcycli en Schumanns Dichterliebe vast. Het waren opnamen die meteen op ieders verlanglijstje kwamen te staan.
An die ferne Geliebte van Beethoven vormt de kern van de nieuwe cd. Deze eerste echte liedcyclus was de wegbereider voor Schuberts Die schöne Müllerin en Winterreise. Maar ook de drie liederen van Haydn wijzen al vooruit naar Schubert, want wat dacht u van titels als ‘Trost unglücklicher Liebe’ en ‘Das Leben ist ein Traum’? Van Schönberg horen we Das Buch der hängenden Gärten en van Alban Berg Fünf Lieder nach Ansichtskartentexten. Als uitsmijter volgt dan nog Beethovens vroege ‘Adelaide’. Al die werken uit verschillende perioden gaan wonderwel samen, want al spreken ze een verschillend muzikaal idioom, ze delen een gemeenschappelijke traditie en één gedachte. Gerhaher en Huber hebben dat heel goed begrepen. U mag dit niet missen.
Gerard Scheltens / KZ 3-2012
LEVERBAAR VANAF 15 JUNI