Händel schreef twee opusnummers aan concerti grossi, opus 3 en opus 6. De zes concerti van opus 3 zijn allemaal voor een verschillende bezetting, met naast strijkers ook hobo, fluit en orgel. De twaalf concerti van opus 6 zijn gebaseerd op het model dat Arcangelo Corelli had ontwikkeld: een concertinogroep van twee violen en cello en een ripienogroep van de overige strijkers en het continuo. Blazers ontbreken helemaal. Het materiaal uit deze concerten komen we in allerlei gedaanten ook in andere werken van Händel tegen. Hij gebruikte delen als instrumentaal voorspel bij een aria of een koordeel in een opera of oratorium en werkte weer een ander concert om tot orgelconcert. Het ensemble Arte dei suonatori biedt alle twaalf concerten in hun originele gedaante. Het ensemble speelt op het puntje van de stoel en houdt van bijzonder pittige tempi. De associatie met barok per strekkende meter, die deze concerten nogal eens aankleeft, is hier in geen velden of wegen te bekennen. Alle fugatische slimmigheidjes die Händel in de snelle delen heeft gestopt worden mooi uitgelicht en in de langzame delen laten de strijkers hun instrumenten heerlijk zuchten. Het ensemble is door de technici van Bis schitterend, in super audio, vastgelegd.