Terug naar het overzicht
cover
Stravinsky Chant Funèbre, Le Sacre du Printemps e.a.
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Stravinsky

Chant Funèbre, Le Sacre du Printemps e.a.

0028948325627

Componist Stravinsky
Titel Chant Funèbre, Le Sacre du Printemps e.a.
Artiest Lucerne Festival Orchestra
Dirigent Chailly, Riccardo
Artikel nr. 483256200289
EAN Code 0028948325627
Aantal CD's 1
Label DECCA
Releasedatum 2018-01-12
# Titel & Artiest Tijd
1 Chant funèbre, Op.5 (Live In Lucerne / 2017) — CHAILLY,RICCARDO 010:30
2 Feu d'artifice, Op.4 (Live In Lucerne / 2017) — CHAILLY,RICCARDO 003:55
3 Scherzo fantastique, Op.3 (Live In Lucerne / 2017) — CHAILLY,RICCARDO 011:51
4 1. La Bergère (Original Version) — CHAILLY,RICCARDO 002:57
5 2. Le Faune (Original Version) — CHAILLY,RICCARDO 003:18
6 3. Le Torrent (Original Version) — CHAILLY,RICCARDO 003:54
7 1. Introduction (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 003:36
8 2. Les augures printaniers - Danses des adolescentes (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 003:26
9 3. Jeu du rapt (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 001:20
10 4. Rondes printanières (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 003:31
11 5. Jeux des cités (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 001:50
12 6a. Cortège du sage (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 000:41
13 6b. Le sage (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 000:23
14 7. Danse de la terre (Pt 1: L'Adoration de la Terre) — CHAILLY,RICCARDO 001:15
15 1. Introduction () — CHAILLY,RICCARDO 004:10
16 2. Cercles mysteriéux des adolescentes () — CHAILLY,RICCARDO 003:19
17 3. Glorification d'élue () — CHAILLY,RICCARDO 001:26
18 4. Évocation des ancêtres () — CHAILLY,RICCARDO 000:39
19 5. Action rituelle des ancêtres () — CHAILLY,RICCARDO 003:44
20 6. Danse sacrale: l'élue () — CHAILLY,RICCARDO 004:34

In 2016 trad Riccardo Chailly aan als artistiek leider van het Lucerne Festival en als chef-dirigent van het Lucerne Festival Orchestra. Hij begon het eerste jaar in de voetsporen van zijn voorganger Claudio Abbado, maar in 2017 maakte Chailly duidelijk waar hij met het Lucerne Festival naartoe wil. Hij zette niet alleen een compleet Stravinskyconcert op het programma, hij voerde ook Stravinsky’s verloren gewaande Chant funèbre uit, een vroeg werk uit 1908, geschreven ter nagedachtenis aan de leermeester van de componist: Rimski-Korsakov. Stravinsky meende dat de partituur van het werk verloren was gegaan, maar twee jaar geleden doken de orkestpartijen op in het conservatorium van Sint-Petersburg. De hernieuwde première was aan Valery Gergiev, de cd-première is nu aan Chailly en zijn Lucerne Festival Orchestra. Het geeft de eerste live-cd van deze combinatie extra glans. Bovendien past het ruim tien minuten durende werk perfect in het rijtje vroege werken dat ook op deze cd staat: Feu d’artifice, Scherzo fantastique en Le Faune et la Bergère. De luisteraar hoort een mooie, rijke orkestratie, pakkende melodielijnen en scherpe overgangen. Chailly en het orkest spelen het allemaal buitengewoon prachtig, maar de grootste winst is de overdonderende nieuwe registratie van Le sacre du printemps.

Paul Janssen (1-2018)

COLUMN

Al jaren – nee: al decennia – voel ik me soms een roepende in de woestijn. Waar blijft verdorie toch die box met heruitgaven van het pianoduo Vronsky & Babin? Zeg maar uit de periode 1941 tot 1972, het sterfjaar van Viktor Babin. Nergens te vinden. Afgezien van een enkele losse uitgave en wat je zoal tegenkomt op YouTube. Je kunt daar zelfs hun ruisende en krakende 78-toerenplaten nog vinden. Liefdevol en met respect ‘opgeladen’, dat wel. Maar die geven uiteraard geen goed beeld van dit uitzonderlijke duo.

Ook in de prestigieuze Philipsserie ‘Great Pianists of the 20th Century’ geen noot van dit Russisch-Amerikaanse echtpaar. Mijn teleurstelling was groot. Vronsky & Babin speelden de suites voor twee piano’s van Rachmaninov indringender en authentieker dan wie ook. Inderdaad ‘authentieker’! Sinds hun emigratie naar Amerika, in de jaren dertig, waren ze bevriend met de oude Sergei. Ze zagen hem als hun mentor en gaven in 1942 in Carnegie Hall de première van de zelden uitgevoerde vierhandige pianoversie van de Symfonische dansen.

Tot schrik van velen. Niemand had nog gerekend op zo’n modern werk van Rachmaninov. Hij wordt immers te pas en te onpas afgeschilderd als een door nostalgie verteerde romanticus. Met één been nog in de negentiende eeuw en het andere in de twintigste. Wat in wezen ook gold voor Vitya Vronsky en Viktor Babin, die elkaar in Berlijn leerden kennen toen ze daar studeerden bij Artur Schnabel. In Amerika behoorden Stravinsky en Milhaud tot hun kennissenkring. Om hun interpretatie van Stravinsky’s Concert voor twee solopiano’s en van Scaramouche, die swingende suite van Darius Milhaud, kan niemand heen. Bij de Babins hoor je de oerversies.

Wie mocht denken dat ik zit te zwetsen zou ik willen verwijzen naar wat Newsweek ooit over hen schreef: “the most brilliant two-piano-team of our generation”. Bovendien heb ik het geluk gehad dat ik ze zelf een paar keer live heb gehoord. Met het Concertgebouworkest in Mozarts Dubbelconcert KV 242 en daarna nog eens in Rotterdam. Nota bene in de kleine zaal van de Doelen. Een onvergetelijk recital dat we mede te danken hadden aan de omstandigheid dat ze bevriend waren met Herman Kraaijvanger, een van de architecten van het Rotterdamse muziekpaleis. Bij hem thuis konden ze ook repeteren, vandaar. Herinneringen die boven kwamen toen ik in The New York Times las dat Daniil Trifonov en Sergei Babayan na hun recital een Rimski-Korsakovarrangement van Babin tevoorschijn toverden. Daverend succes. De spectaculaire Stravinsky-cd van Hamelin en Andsness bewijst dat ook zij kennelijk vinden dat we Vronsky & Babin niet mogen vergeten. Na hun stevige vertolking van de Sacre en een mooi afgewerkte versie van het eigenzinnige Concert voor twee piano’s (waarmee Stravinsky met zijn zoon Soulima rondtoerde) komt het Canadees-Noorse duo met identieke ‘toegiften’. Dankzij Victor Babin hebben de Tango en de Circus Polka een tweede (piano)leven gekregen.

Het doet me goed dat de huidige generatie zoveel respect toont voor wat Vronsky & Babin indertijd teweeg hebben gebracht. Zoals ik ook blij ben met de orkestrale versie van de Sacre die Riccardo Chailly vorig jaar opnieuw door Decca liet vastleggen (al is die uit Cleveland nog lang niet verbleekt). Met Newsweek in de hand durf ik te beweren: “He’s the most brilliant Stravinsky conductor of our generation”. Het spatte ervan af in Luzern. Zoiets gebeurde in maart ook in het Concertgebouw, waar Chailly terugkeerde bij zijn oude orkest met een technisch volmaakte en qua sfeer ongekend fraaie versie van het complete Vuurvogel-ballet.

Vooraf had hij ons al gewaarschuwd: “Ik wil alles kunnen horen wat ik lees als ik een partituur voor me heb”. Typisch Chailly. Daarom is het spijtig dat de cd-première van de in 2015 in Sint-Petersburg teruggevonden Chant funèbre (Stravinsky’s prille opus 5 dat hij in 1908 als in memoriam voor zijn leermeester Rimski-Korsakov schreef) iets minder goed uit de verf komt dan ik had gehoopt. Zowel de uitvoering als de liveregistratie is niet van het allerhoogste niveau. Ik hoop dat Chailly én Decca het nog eens over kunnen doen. Met het Concertgebouworkest!

O ja, en dan nog iets. Willen de erfgenamen van destijds illustere platenlabels als RCA Victor, Columbia, Seraphim, His Masters Voice – waar en in welk kantoor ze tegenwoordig ook mogen zetelen – eens goed in hun archieven kijken. De handen ineenslaan en zorgen dat er ein-de-lijk een complete en zorgvuldig gerestaureerde editie komt van ‘Vronsky & Babin: The Legacy’. Alvast bedankt. Ook namens Rachmaninov, Stravinsky en Milhaud.

PS: Tot mijn grote verrassing heeft Praga Digitals vorig jaar als eerste label een begin gemaakt met de cd ‘Igor Stravinsky. Works for Two Pianos’ (PRD 250 379). Wie Vronsky & Babin in het Scherzo à la Russe, het Concerto en in de Tango hoort (opnamen uit 1961/62) zal het met me eens zijn. Briljant, uniek! En, zoals Praga nadrukkelijk vermeldt, in “Genuine Stereo”. Vakwerk.

Hans Heg (3-2018)

  • cover
Terug naar het overzicht